Bugun ham ko‘pchilik aynan shu **"4 soatlik yomg‘ir ovozi"**ni tinglab, o‘sha rassom kabi dunyoning shovqinidan dam olishni istaydi.
Kutubxonadagi boshqa odamlar ham kitoblarini yopib, yomg‘irning ohangiga quloq tutdilar. Bu shunchaki yomg‘ir emas, go‘yo qalblarni tinchlantiruvchi meditatsiya edi. 4 Soat Yomg’ir Ovozi
Eski shahar chetidagi mitti bir kutubxona bor edi. Bu kutubxonaning eng chekka burchagida, faqat deraza yonida o‘tiradigan doimiy bir mehmon bor — u yosh rassom. U har kuni bir xil vaqtda kelar, lekin hech qachon kitob o‘qimasdi. U faqat deraza ortidagi dunyoni kuzatardi. Bugun ham ko‘pchilik aynan shu **"4 soatlik yomg‘ir
Yomg‘ir pasayib, mayin shivalashga o‘tdi. Rassom o‘z asarini tugatdi — unda na ranglar, na shakllar bor edi. Unda faqat yomg‘irning ruhi, sokinligi va o‘sha to‘rt soatlik xotirjamlik muhrlangandi. 4 Soat Yomg’ir Ovozi